بیاین قدر کسایی که داریمو با تمام وجود بدونیم. مخصوصا مسن ها و آدمایی که تنها زندگی میکنن. کمتریم کاری که میتونیم بکنیم باشون تماس بگیریم و احوالشون رو بپرسیم. سعی کنیم تو این زندگی شلوغ و پر از دغدغه مون یه وقتایی رو خالی کنیم و بریم دیدنشون و هر جور میتونیم خوشحالشون کنیم. قدر عزیزامون ر

یه رفتارایی تو محیط کار میبینم که انگار همکارا ۵ سالشونه نه حداقل ۳۰ سال!۱_ یه گروه واتساپی داریم که همه رئیسای شبکه و بیمارستانی و پزشکا داخلش هستن. بعد هر کس یه اختلاف نظری با کسی پیدا میکنه سریع از گروه لفت میده!! حتی رئیس شبکه هم از دست مترون ناراحت بود جفتشون از گروه زدن بیرون! بعد از یه مدت هم

راجع به فاجعه فوت غزل حیدرنوا میخواستم یه مدت بگذره و آروم بشم بعد بنویسم ...۱_ ما با قدیس و فرشته ازدواج نمی کنیم که بری از هر خطا و اشتباه باشه. انسان به ذات انسان بودنش خطا میکنه حالا ما در جایگاه همسر یا میتونیم از اون خطا چشم پوشی کنیم و روال زندگی رو ادامه بدیم یا هم نه نمی تونیم. که